GÖZLRİMİ GERİ VERMELİYDİN

Seni sana emanet edip yaşantından

usulca çekip gideceğimi bilmeliydin …

Yazılan mizansenlerin her birinde benim

payıma görülmemiş felaketler ayırdığını

anlamak gücüme gitmezdi, mutluluğunu

böyle bir aykırılıkta aramanın doğru bir

tercih olduğuna inansaydım elbette

gülümserdim, insanım unutma !

İklimler farklı olunca kelebeklerin rak-

sındaki figürler değişir, gözlerim büyür-

dü ayazda, toz-duman arasında çiçek

yüzünü seçemezdim …

Gelişini hangi kalem yazardı, kim der-

man olurdu bana adresler yanlışsa !?

Yaşamın kırılma noktalarına beni birden-

bire tek başıma bırakınca sustuysam eğer

onurumdandır !

Söylemiştim sana bir çiçeğin üstüne

basarak başka bir çiçeği dikmenin hiç-

bir yerinde adalet barınmazdı .

Belirlenen sahnede bana susma rolünü

verirken kendini düşünmüş olduğuna 

neden bu kadar inanıyordun? Ben sen-

de neden bu kadar azdım ?

“Yaşantına keşke hiç girmeseydim,” der-

ken neleri darmadağın ettiğini anlama-

lıydın. Böyle bir iflastan ne umduğunu

sormayacağım sana .

Ben kimi sevdim de sen oldum? Kaç

sen vardın, son sahnede nasıl bir kim-

lik taşıyordun,yalnız bunu söyle bana !?

Böyle bir finali uygun gördükten sonra 

gözlerimi geri vermeliydin bana ; 

ama yapmadın !!/

K.Kalecikli ...